شاید این جمعه بیاید شاید....

 

نوشته شده توسط سید ایلیا در یکشنبه هجدهم مرداد 1388 ساعت 18:26 موضوع مناسبت ها | لینک ثابت

 

نوشته شده توسط سید ایلیا در پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388 ساعت 1:38 موضوع عکس های مذ هبی | لینک ثابت

 

نوشته شده توسط سید ایلیا در دوشنبه پنجم مرداد 1388 ساعت 22:23 موضوع عکس های مذ هبی | لینک ثابت

 

تا قلم لب بر مرکب می زند  

بوسه بر جا پای زینب می زند
 می گذارد سر به صحرای جنون  

 می نگارد نقشی از دریای خون  

می کشد آه از نهادی سوخته  

وز ضمیر خیمه ای افروخته  

 کربلا می مرد اگر زینب نبود  

 شیعه می پژمرد اگر زینب نبود

 

(حاج محمد رضا آقاسی)

 

نوشته شده توسط سید ایلیا در چهارشنبه هفدهم تیر 1388 ساعت 0:15 موضوع اشعار حاج محمد رضا آقاسی | لینک ثابت

 دل خانه ی حق منتظر وچشم براه است.

 که از راه رسد یار وبرادرنه تنها که پیمبر/ زمینیست  بود جام به کف منتظر ساقی کوثر.

وتقویم ورق خورد....

 وآن لحظه ی موعود رسیده  شب از شهر پریده

همه جا غرق سرور وهمه جا غرق طرب شد شب سیزده ماه رجب شد.

سه روز است شده فاطمه بنت اسد داخل کعبه نشسته است میان دل کعبه

همه منتظر وچشم براهند که ناگاه از آن سینه ی افلاک چو پهنای زمین صاعقه ای خورد

که هوش از سر عالم همگی برد وناگاه صدایی به همه گفت:

یدالله رسیده  بیایید بدانید اسد الله رسیده .......

شده از نور وجودش همه جا سبز زمین سبزسما سبز دل بیت خدا سبز

به عالم بفرستاده به یاری رسولش نمک خلقت و آئینه ی خود را

علی آمد وبا آمدنش خانه ی حق چاک زده سینه ی خود را

شنیدند همه از دل کعبه صدای قدم فاطمه بنت اسد آمد و قنداقه ی حیدر روی دستش

علی آمد که عالم همه مستش که خدا بوسه به آئینه ی خود زد وهمان لحظه خدا

سنگ علی را بروی سینه ی خود زد.

وجبریل چنین گفت وچنین خواند:

الا مردم عالم نوشته شده بر عرش خدا با قلم حیدر کرار

خدا خلق نموده است جهان را وزمین را وزمان را ز غبار قدم حیدر کرار

 علی کیست ؟

همانی که بهشت است بنامش

نشسته چو کبوتر دل زارم لب بامش

فتاده است به دامش

علی آنکه خدا داده سلامش

علی کیست؟

همان  صاحب دلها همانی که خدا داده به او هستی خودرا

وهستی خدا کیست؟

   به جز حضرت زهرا(س)

 

 

نوشته شده توسط سید ایلیا در یکشنبه چهاردهم تیر 1388 ساعت 13:46 موضوع مناسبت ها | لینک ثابت

                                                           

                            فاطمه پشت در افتاد لگد سنگین بود

 

                      تلخی کام علی بر چه کسی شیرین بود!؟    

 

           

          بنام خداوند بخشنده مهربان

این وصیت نامه دختر رسول خداست در حالى وصیت مى كند كه شهادت می دهد خدایى جز

خداى یگانه نیست و محمد (ص) بنده و رسول اوست و بهشت حق است و آتش جهنم حق است و

 روز قیامت كه هیچ شكى در آن نیست فرا خواهد رسید و ذات الهى جمیع مردگان را از قبور

برانگیزاند و زنده گرداند و همه را وارد محشر فرماید.

اى على من فاطمه دختر حضرت محمد هستم خدا مرا به ازدواج تو درآورد تا در دنیا و آخرت

براى تو باشم و تو از دیگران بر من سزاوارترى .على جان حنوط و غسل و كفن كردن مرا در

شب به انجام رسان و شب بر من نماز بگذار و شب مرا دفن كن و هیچ كس را اطلاع نده. اینك

با شما وداع می كنم و بر فرزندانم تا روز قیامت سلام و درود می فرستم.

 

   

وصیت به دفن شبانه چرا؟

 

پیامبر اكرم  صلی الله علیه و آله و سلم هنگام رحلت به مردم فرمودند:

 

من شما را از پرتگاه خطر محو و نیستی به شاهراه هدایت و سعادت رهبری كردم

 

و در مقابل این خدمات و تحمل زحمات طاقت فرسا از شما مزد رسالت نمی

 

خواهم، بلكه می خواهم درباره ی اولاد من كه یكی از ثقلین می باشند مودت و

 

محبت كنید و از عواطف خود در حق آنها دریغ نورزید.

 

«قل لا أسئلكم علیه أجرا إلا  المودة‌ فی القربی»

 

و در دنباله ی این سخن فرمودند:

 

«فاطمه سلام الله علیها پاره ی تن من است و هر كه او ا خوشحال كند مرا

 

خوشحال كرده است و هر كس فاطمه را اذیت كند خدا را از اذیت كرده است.ای

 

فاطمه پروردگار عالم به موجب خشم تو خشمگین و به خرسندی تو خرسند

 

 میشود»

 

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها از امت اسلامی انتظار داشت پس از در

 

گذشت پدر بزرگوارش، نهایت احترام را به پاس خدمات او درباره ی دخترش مبذول

 

دارند. این انتظار نه تنها بر آورده نشد بلكه نتیجه ی معكوس داد. امت در رأس آنها

 

سران حكومت هیچ اعتنایی به توصیه و سفارشات آن حضرت ننمودند و دختر و

 

یگانه یادگار او را به قدری اذیت كردند كه كاسه ی صبرش لبریز گردید و در سن

 

جوانی و ناكامی می نالید، و احساس می كرد كه به محبتها و تسلیت های پدر

 

سخت محتاج است،‌ به سراغ او می رفت و بر تربت او می افتاد و پنجه های

 

لرزانش را در سینه ی خاک فرو می برد و دستهایش را از آن پر می كرد و با تمام

 

عاطفه ای كه پدر را دوست می داشت آن را می بوئید و لحظه ای آرام می گرفت،

 

ناگهان با آهنگی كه از گریه در هم می شکست و می گفت:«ماذا علی من شم

 

تربة أحمد أن لایشم مدی الزمان غوالیا صبت علی مصائب لو أنها صبت علی الایام

 

صرن لیالیا»

 

چه باكی است بر كسی كه خاک قبر احمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم

 

را بوئیده كه در تمام زندگی هیچ عطری نبوید،‌ آنقدر مصیبت بر من ریخته شد كه

 

اگر بر روزها ریخته می شد، همانند شب تار می گردد.

 

مهمترین حوادثی كه پس از رحلت پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلم او را

 

ناراحت ساخت،‌ موضوع غصب خلاف علی علیه السلام و غصب فدک بود. چون این

 

هر دو نكته ی حساس، سبب انحراف مسلمانان در حق و حقوق  شخصی و

 

نوعی بود. فاطمه سلام الله علیها برای اثبات حقیقت امر و احقاق حق خود و علی

 

علیه السلام و امت اسلام شجاعانه قیام كرد و با انواع زجر و شكنجه و فشار و

 

تهدید مقاومت نمود و سرانجام جان خود را در همین راه از دست داد و بالاخره ثابت

 

كرد كه حق با كیست؟

 

این غضب و خشم آرام نشدنی آخرین اثر خود را به صورت یک وصیت جانگذاری

 

ظاهر نموده به طوری كه تا اندازه ای پرده ی ابهام را از روی دردهای درونی حضرت

 

زهرا سلام الله علیها بر می داشت و آشكار ساخت. به این معنی که این دلتنگی

 

كار را به جایی رسانیده که دختر پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم به مولای

 

متقیان وصیت كرد كه جسد پاكش را شبانه به خاک بسپارد تا هیچ كس از این

 

غاصبین موفق به خواندان نماز بر جنازه ی اطهرش نشوند،‌ و از موقعیت او سوء

 

استفاده نكنند. روی این اصل امیرمؤمنان علی علیه السلام بدن یادگار پیامبر را در

 

ظلمت شب به خاک سپرد و در مقابل غم و غصه های عالم را در دل خود پنهان

 

نمود و امانتی را كه در دست داشت، با صدها خون جگر به صاحبش رد كرد.

 

صبح آن شب مردمی كه برای شركت در مراسم تدفین دختر پیامبر آمده بودند، بر

 

خلاف انتظار از دفن پنهانی آن حضرت آگاه شدند و بر امیرمؤمنان علیه السلام

 

اعتراض كردند و گفتند: چرا بدن زهرا سلام الله علیها را شبانه دفن كردی؟

 

حضرت در پاسخ آنها فرمود: وی به من چنین وصیت نموده و من هم حاضر نبودم بر

 

خلاف وصیت او رفتار نمایم زیرا رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:

 

فاطمه زهرا سلام الله علیها پاره ی جگر من است كسی كه او را اذیت نموده مرا

 

اذیت كرده است،‌ پس من روا نداشتم با سرپیچی از این وصیت رسول خدا صلی

 

الله علیه و آله و سلم  را اذیت كرده با او مخالفت ورزیده باشم.

 

آری حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها با این وصیت، آخرین ضربه ی مهلک را بر

 

حریفان وارد ساخت و یک سند زنده و محكمی برای مظلومیت و حقانیت خویش

 

برای همیشه باقی نهاد و بر مشروعیت حكومت شیخین خط بطلان كشید و آنها را

 

برای ابد سرافكنده و شرمنده ساخت.

 

«اگر این قبر از دیده ها پنهان نمی شد،‌ و امروز ما محل آن را به خوبی می

 

دانستیم از كجا به دردهای كشنده ای كه آن حضرت در كانون سینه ی مباركش در

 

زیر پرده های صبر مخفی نموده و سرانجام موجب غروب آن شمس خاندان رسالت

 

شد، ‌می رسیدیم؟! از چه راهی می توانستیم تعیین كنیم كه حضرت از تشكیلات

 

آن زمان ناراضی بود و از كجا به ما مسلم می شد که حق آن حضرت را غصب

 

نموده؟ از کجا ظلم و ستم نسبت به پاره جگر رسول الله صلی الله علیه و آله و

 

سلم بر ما واضح می شد؟ از کجا به طور مسلم از نقشه ها و كارها و دسیسه

 

بازیها و حقه و نیرنگ ها اطلاع حاصل می كردیم؟

 

زیرا اگر قبر پنهان نمی شد، علاوه بر این ممكن بود با هزاران دوز و كلک روی

 

جنایتهای خود را بپوشانند و با اخبار جعلی حاكی از خشنودی حضرت زهرا سلام

 

الله علیها امر را مشتبه كنند.»

 

مظلومیت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها آنقدر دردناک و تكان دهنده است كه

 

دل هر انسان با وجدان را جریحه دار می كند و وجدانهای خوابیده را بیدار می

 

سازد و قوی ترین سند مظلومیت اهل بیت عصمت و طهارت علیهما السلام و

 

محكم ترین مستمسک شیعیان می باشد. او با مظلومیت خویش ثابت كرد كه

 

شیخین سزاوار  غضب خدا و رسول او هستند زیرا كسی را به خشم آورده و دل و

 

جان كسی را آزرده اند كه بنا به نص حدیث نبوی، خدا و رسولش با غضب او

 

غضبناک می شوند و با رضایت او خشنود می گردند و از این روز به خلافت خدا و

 

جانشین رسولش شایستگی را ندارند.

 

 

نوشته شده توسط سید ایلیا در چهارشنبه ششم خرداد 1388 ساعت 22:49 موضوع مناسبت ها | لینک ثابت

 السلام عليک يا جعفر بن محمد الصادق، يابن رسول الله

 

اي پرچمدار شيعه و رئيس مذهب جعفری، ای بلند اختر! در شب هجران تو، عالم دگرگون

 

شده است. اي ششمين نور سرمدی، تاريخ از كدام مصيبت تو شكوه كند، آری تاريخ، شرمنده

 

 از حكايت غربت توست.

 

 حضرت صادق اگر ساقی نبود

 یک نشان از شیعگی باقی نبود

    فقه شمشیر امام صادق است  

   هر که بی شمشیر شد نالایق است

 

نوشته شده توسط سید ایلیا در جمعه سوم آبان 1387 ساعت 21:16 موضوع مناسبت ها | لینک ثابت