من گريه می ريزم به پای جاده ات، تا


آئينه کاری کرده باشم مقدمت را

.................................

اوّل ضمير غائب مفرد کجائی؟


ای پاسخ آدينه های پر معمّا

................................. 


بی تو سروديم آنچه بايد می سروديم


يعنی در آورديم بابای غزل را 

.................................

حتمی  بی چون و چرا برگرد شاید


راحت شويم از دست اما و اگرها

.................................

آب و هوای خيمه ی سبزت چگونه است؟


اينجا گهی سرد است و گاهی نيست گرما

................................. 

بهر ظهور امروز هم روز بدی نيست


ای تکسوار جاده های رو به فردا 

.................................

آقا، صدای پای سبز مرکب توست


تنها جواب اينهمه "می آيد آيا؟"

................................. 

يک جمعه مي بيند نگاه شرقی ِ من


خورشيد پيدا می شود از غرب دنيا 

.................................

آقا نماز جمعه ی اين هفته با تو


پای برهنه آمدن تا کوفه با ما

.................................

 


 

نوشته شده توسط سید ایلیا در پنجشنبه یکم مرداد 1388 ساعت 15:42 موضوع اشعار در فراق گل نرگس | لینک ثابت