شاید این جمعه بیاید شاید....

              تو را غائب نامیده اند چون ظاهر نیستی نه اینکه حاضر نباشی.

ودلشدگانت که هر صبح وشام تو را می خوانند ظهو رت را از خدا میطلبند نه حضورت را.

       وقتی ظاهر می شوی همه انگشت حیرت به دندان می گزند وبا تعجب می گویند

      که تو را پیش از این هم دیده اند وراست می گویند چرا که تو در میان مایی زیرا

       امام مایی.جمعه که از راه می رسد صاحبدلان دل از دست می دهند و  قرار  از

      کف می نهند وقافله دلهای بیقرار رو به قبله می کنند وبا ندبه و زاری آمدنت را به

     انتظار می نشینند  و  در غروب  غمگین   جمعه  بغض  غریبی را می شکنند  وتا

                           آدینه ای دیگر  چشم به راه سپیده می نشینند.

     همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی     چه زیان توراکه من هم برسم به آرزویی

     به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم     همه جه  به  هر زبانی بود ازتو گفتگویی

     همه موسم تفرج به چمن روندو صحرا     تو قدم  به چشم من نه  بنشین کنار جویی

نوشته شده توسط سید ایلیا در پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386 ساعت 11:2 موضوع دلنوشته ها | لینک ثابت