شاید این جمعه بیاید شاید....

خانه خيالم پراز ظهور است..

و لحظه لحظه های انتظار در کنجی نشسته اند.

خيال آمدن جمعه موعود وصال که در راه است و بغضی که در غروب آدینه بر سینه مینشیند

هيچ چيز اتفاقی نيست ، نه اين آدينه های انتظار که از پس هم می آيند ونه غمگینی غروب آن 

نه انتظار تو........

حتی ديدن ياران انتظار تو از پس کوچه های غم آلود تنهایی...

حکايتی از ترنم بهاری نور وجود توست .                          

گويند عريضه ای  نويس و حاجت خود گير......

اما.... اما.....حاجت من ...... حاجت من ..... اصلا من حاجتی ندارم....فقط.....می شود

مهمان سفره تو شوم به هرچه تو بياوری ، ولي اگر به من باشد فقط نگاه تو را بر اين قلب

تيره  خود می خواهم                         

معجزه چيست؟ معجزه شکافتن رودی درتاريکی است؟ يا روشن شدن چشمان کوری در

انتهای  جهالت ؟.....                       

معجزه اينجاست...در پس لحظه ها ، کنار پنجره ها ، در آنسوی باغ ، نشستن چکاوکی  خسته

 و سر دادن آواز دلدادگی....

نشانه ها کم نيست دلتنگی ها پايان خواهد آمد......                  

           ای منتظران ظهور نزدیک است      هنگام  ظهور نور نزدیک است

             آن  ماه به  چاه  رفته با ز آید          قائم  به    اقامه    نماز   آید